stronaoinvitro.pl

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Pokazujemy prawdę o in vitro

"Chrześcijanin musi troszczyć się o prawdę. Dlatego jego zadaniem jest też demaskowanie kłamstw, wśród których szczególnie wiele szkody czynią sugestie, jakoby zapłodnienie pozaustrojowe było leczeniem niepłodności. Ono niczego nie leczy – niepłodni takimi pozostają, a „wyprodukowanie” dziecka powierzają obcym."  Za: "O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek".

Sejmowe opinie prawne

Projekt Balickiego sprzeczny z dobrem dziecka, prawem rodzinnym i konwencją o prawach dziecka.  Embrion jak przedmiot.

Opinie prawne Biura Analiz Sejmowych, opublikowane na stronach internetowych sejmu, dotyczące projektu ww. ustawy, zgłoszonego przez Marka Balickiego z SLD (druk 2707) szokują. W skrócie przytaczamy ich tezy oraz wnioski. Pełne teksty znajdują się na stronach Sejmu. Szkoda, że sejm traci czas na buble podsuwane przez osoby dalekie od idei przysięgi Hippocratesa.

Opinia prawna w przedmiocie projektu ustawy o zmianie ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (druk nr 2707) (skrót) Pełny tekst na stronach sejmowych.

Warszawa, dnia 25 marca 2011 r.

I. Tezy opinii

  1. Celem projektu nie jest dostosowanie polskiego ustawodawstwa do postanowień Konwencji, bowiem skupia się on jedynie na niewielkiej części poruszanych w niej zagadnień, a mianowicie na uregulowaniu problematyki sztucznej prokreacji.
  2. Projekt proponuje rozwiązania minimalizujące ochronę prawną embrionu, nie postrzegając go jako podmiot praw przynależnych osobie ludzkiej,
    a jako przedmiot świadczeń zdrowotnych kierowanych do adresatów procedury wspomaganego rozrodu.
  3. Dopuszcza się tworzenie zarodków nadliczbowych, ich kriokonserwację,
    a w określonych przypadkach niszczenie i wykorzystywanie dla celów badawczych.
  4. Zasadność zastrzeżeń co do zgodności z Konstytucją przepisów dotyczących postępowania z zarodkiem zależy od przyjętej na gruncie Konstytucji koncepcji osoby ludzkiej i zakresu przysługujących jej praw.
  5. Wątpliwość budzi brak w projekcie przepisów, które określałyby konsekwencje uchwalenia ustawy na gruncie prawa rodzinnego i cywilnego.
  6. Z punktu widzenia legislacyjnego projekt przygotowany jest w sposób staranny i nie budzi istotnych zastrzeżeń.
  7. Wydaje się, że ustawodawca winien w sposób bardziej precyzyjny określić granice, w których lekarze korzystają ze swobody decydowania o zasadności i celowości zastosowania procedur medycznie wspomaganej prokreacji, a także kryteriów oceny przypadków szczególnie uzasadnionych, uprawniających do odstępstwa do ogólnych zasad projektowanej ustawy.
  8. Postulować należy wprowadzenie przepisów chroniących przed dawstwem komórek rozrodczych na rzecz biorczyni blisko z dawcą spokrewnionej również w przypadku dawstwa partnerskiego.
  9. Dopuszczalność przyznania dawcy „rekompensaty za uciążliwości wynikające z pobierania komórek, tkanek lub narządów” może umożliwiać obchodzenie zakazu komercjalizacji pobierania komórek, tkanek, narządów lub zarodków.
  10. Projekt powinien regulować skutki orzeczenia sądu o zgodzie na dokonanie implantacji zarodka mimo sprzeciwu dawcy (art. 37d) w sferze prawa rodzinnego.
  11. Projekt w wąskim zakresie realizuje prawo do poznania własnego pochodzenia genetycznego. Przepisy nie dają jasności, czy gwarantują dziecku prawo do informacji o tożsamości genetycznej sensu stricte – tj. dostęp do informacji w zakresie genomu dawcy.

VI. Podsumowanie

(...) Projekt proponuje rozwiązania minimalizujące ochronę prawną embrionu, nie postrzegając go jako podmiot praw przynależnych osobie ludzkiej, lecz jako przedmiot świadczeń zdrowotnych kierowanych do adresatów procedury wspomaganego rozrodu. Dopuszcza się zatem tworzenia zarodków nadliczbowych, ich kriokonserwację, a w określonych przypadkach niszczenie i wykorzystywanie dla celów badawczych. Zasadność zastrzeżeń co do zgodności z Konstytucją ww. przepisów zależy od przyjętej na gruncie Konstytucji koncepcji osoby ludzkiej i zakresu przysługujących jej praw. Postanowienia Konwencji – z uwagi na ich ogólność – są tutaj narzędziem niewystarczającym i niezbędne jest wypełnienie ich treści kontekstem konstytucyjnym, w których musi być osadzone stosowanie Konwencji (zob. art. 27 Konwencji).

(...) Wątpliwość budzi brak w projekcie przepisów, które określałyby konsekwencje uchwalenia ustawy na gruncie prawa rodzinnego i cywilnego.

Wydaje się, że ustawodawca winien w sposób bardziej precyzyjny określić granice, w których lekarze korzystają ze swobody decydowania o zasadności i celowości zastosowania procedur medycznie wspomaganej prokreacji, a także kryteriów oceny przypadków szczególnie uzasadnionych, uprawniających do odstępstwa do ogólnych zasad projektowanej ustawy. Postulować też należy wprowadzenie przepisów chroniących przed dawstwem komórek rozrodczych na rzecz biorczyni blisko z dawcą spokrewnionej również w przypadku dawstwa partnerskiego.

Dopuszczalność przyznania dawcy „rekompensaty za uciążliwości wynikające z pobierania komórek, tkanek lub narządów” może umożliwiać obchodzenie zakazu komercjalizacji pobierania komórek, tkanek, narządów lub zarodków.

Projekt powinien regulować skutki orzeczenia sądu o zgodzie na dokonanie przeniesienia zarodka mimo sprzeciwu dawcy (art. 37d) w sferze prawa rodzinnego.

Projekt w wąskim jedynie zakresie realizuje prawo do poznania własnego pochodzenia genetycznego. Przepisy nie dają jasności, czy gwarantują dziecku prawo do informacji o tożsamości genetycznej sensu stricte – tj. dostęp do informacji w zakresie genomu dawcy.

Autor: Jan Lipski ekspert ds. legislacji  w Biurze Analiz Sejmowych

 

Druga opinia prawna – projekt naruszający dobro dziecka.

25.03.2010 r.

Opinia prawna w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (druk sejmowy 2707) (skrót).  Pełny tekst na stronach sejmowych.

Tezy opinii

  1. Istnieje potrzeba ustawowej regulacji materii wspomaganej medycznie prokreacji, zarówno w zakresie nadzoru nad prowadzeniem tego rodzaju działalności medycznej jak i w zakresie określenia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych uprawniających do rozpoczęcia procedur.
  2. Przyjęte w projekcie propozycje uwzględniają niemalże wyłącznie interes osób zainteresowanych poddaniem się procedurom wspomaganej medycznie prokreacji, nie uwzględniają interesu mającego się narodzić dziecka.
  3. Projekt nie podejmuje problemu statusu prawnego zarodka pozostającego poza organizmem kobiety, nie rozwiązuje problemu jego podmiotowości przy jednoczesnym założeniu, że zarodek pozostaje formą życia ludzkiego.
  4. Wątpliwości budzi przyjęta przez autorów projektu technika legislacyjna, w szczególności postulat redefinicji pojęć z k.r.o. i k.c. bez wskazania koniecznych modyfikacji w tym zakresie.
  5. Projektowana regulacja jest sprzeczna z podstawowymi zasadami prawa rodzinnego w szczególności nie uwzględnia zasady dobra dziecka. Narusza także postanowienia konwencji o prawach dziecka.

 

  1. 1.Wnioski końcowe

(...) uwzględnia się w projekcie niemalże wyłącznie interes osób zainteresowanych poddaniem się procedurom medycznym i tym interesom daje się prymat. Nie podejmuje się rozwiązania problemu statusu prawnego zarodka pozostającego poza organizmem kobiety. Nie rozwiązuje problemu podmiotowości przy jednoczesnym założeniu, że zarodek pozostaje formą życia ludzkiego.

Mankamentem opiniowanego projektu jest to, że dopuszcza się w nim stosowanie technik wspomaganej medycznie prokreacji w sytuacjach, w których naruszony zostaje interes dziecka. Projektowana regulacja jest sprzeczna z podstawowymi zasadami prawa rodzinnego w szczególności nie uwzględnia zasady dobra dziecka. Narusza także postanowienia konwencji o prawach dziecka. Często nie daje możliwości ustalenia pochodzenia dziecka poczętego w wyniku zabiegów o charakterze heterologicznym.                

   Dr Joanna Haberko Wydział Prawa i Administracji Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu



Do pełnym tekstów ww. opinii odsyłamy Pańtwa na strony Sejmu.

stronaoinvitro.pl